| Chunchanok's profileЧанчаног's spacePhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
Чанчаног's space"เหนื่อย" August 12 จบปีสี่แระพรุ่งนี้รับปรินยาแต่คืนนี้นอนไม่หลับ
ก็อัพในนี้ทุกครั้งที่ขึ้นปีใหม่ แต่คราวนี้เรียนจบแระ
ไม่เคยคิดเลยว่าจะเรียนจบ เสือกจบซะงั้น
สติถิชีวิต โสด 23 ปี
เวลาผ่านไปเร็วชะมัด
เพื่อนๆก็ โตเปนผู้ใหญ่กันมากขึ้น
จากเห็นกันตัวเล็กๆ ตอนนี้ทำงานกันแล้วดิ
สัญญากับตัวเองจะไม่ท้อกับชีวิต จะเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
และจะไม่เป็นไอ้เมาคนเดิมอีกต่อไป March 18 รูสึกไหมจบปี 3 แล้ว
ทรมานว่ะ ทรมานจริงๆ ช่วงสอบนี่นรกชัดๆ
ถ้าเรียนหนักเฉยๆแล้วไม่ต้องมีปัญหาที่บ้าน
ก็คงจะไม่หนักใจเท่านี้ แต่มันก็ผ่านไป
รุ่นพี่ที่เพิ่งจบไปจะได้งานอะไรกันว่ะเนี่ย
พูดจากใจ รัสเซียศึกษา
ถ้าเรียนแล้วมีความสามารถพอทำงานได้ ก็รุ่ง
แต่คนเรียนไม่เก่ง เนี่ยหางานคงยากจริงๆ
ตอนนี้ก็กังวลกับผลสอบ จะจบ 4 ปีหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ เฮ้อ
ย้อนกลับไปมองตัวเอง ตอน ม3 เป็นคนยังไง ทำไม ม4 ถึงเลือก เรียนสายภาษา
คำตอบที่ได้ก็คือ
ม3 ...รักสบาย ชอบอะไรที่ง่ายๆ คิดถึงอนาคตไม่พอ เที่ยวไปวันๆ หาเวลาว่าง นอน เป็นคนมั่นใจในตัวเองแบบผิดๆ
ปี3 ...ก็ยังรักถึงแต่อนาคตสบายแต่มันสบายไม่ได้ คิดเครียดไปวันๆ กังวลและไม่มั่นใจในอนาคตเลย
แต่ตัวกูก็คือตัวกู รูสึกว่าตัวเองโตขึ้นจริงๆ
หลายๆคนถ้าลองย้อนกลับไปดูตัวเองตอนเด็ก
ก็คงจะคิดเหมื่อนๆกันล่ะมั่ง ว่าตัวเองโตขึ้น(สมองกับความคิดอ่านะ)
แต่บางคนก็โตขึ้น จน ไม่เหลือ ตัวตนของตัวเองในอดีต
จะมีก็ไอ้ขาวเนี่ยแหละ คิดถึงฉิบหาย เสือกไม่รับโทรศัพเพื่อนๆกัวโดนทวงตัง เหมื่อนเดิมมาตลอด
เลวเสมอต้นเสมอปลาย
22 นี้เจอกัน ภักดั 77
คงจะหายไปจาก โลกไซเบอสักพัก กูขอเชื่อในพรหมลิขิต ดูสักครั้ง ถึงมันจะไม่เกิดขึ้นง่ายๆก็เหอะ
ยังไงก็ตามกูยังเหมื่อนเดิม
รักพ่อแม่
รักวชิราวุธ
รักคณะภักดี
รักเพื่อนๆ
รักรุ่นพี่รุ่นน้อง
ขอบคุน
March 20 จบ ปี 2เร็วมากมายอ่ะ จบปี2 แบบมีปันหาทั้งเรื่องเรียน เรื่องที่บ้าน เรื่องหัวใจ แต่ก็ช่างมันเหอะ หนักใจปันหาที่ตัวเองไม่ได้ก่อ แต่ผู้ใหญ่เขาทำขึ้นแล้วเราต้องซวย
ตอนนี้ตี5แระ คุย m กะ ตันรูอยู่ ตัวเองก็นั่งคิด สมัย ป3 ที่รุ้จักกัน จนถึง เข้ามหาลัย ตลอดเวลาที่อยุ่ ที่ รร ทุกคนต้องการอิสระ อึดอัด และอยากจะออกมาใช้ชีวิต ข้างนอกเร็วๆ
ตอนนี้สิ มีอิสระ แต่ไม่รุ้จะเอาความอิสระ ที่มีไปใช้ยังไง ก็คิดอยู่ๆ จะไปค่าย ดูมาทุกค่าย เวลา ตรงที่ไม่ว่างพอดีเลย มีอิสระใช่ว่าจะมีความสุขเสมอไปนะ ชีวิต ข้างนอกมันโหดร้ายแย่ๆ
กูยอมกลับไปอยู่ในรั่ว รร แล้ว มีเพื่อนที่รักกันดีกว่า พวก รุ่น 79 ปีนี้ก็จะเข้ามหาลัยแระเร็วมาก รุ่นพี่ 75 ก็เรียนจบไปแล้ว ไม่ชอบเลย เวลาที่จะต้องร่ำลาใครเนี่ย
ปีหน้า ภาคปกติก็ย้ายไป ท่าพระจัน หดหู่ว่ะ 555 ทำไงได้ ทำบุนมาแค่เนี้ย ได้อยู่ มธ ก็พอแล้วไม่ต้องหวังจะไป ท่าพระจันหรอก ขึ้นปี3แล้วเมื่อไหร่จะมีแฟนเนี่ย เหงานะเนี่ย ไอ้คนที่มีแฟนแล้วก็บอกว่าอยุ๋เฉยๆมันก็มา(ถ้าเมิงไม่ไปจีบเขา ไม่ก้เขาจีบเมิง มานจะมาจริงๆหรอ พอเจอกานมานก็ต้องสานต่อสิจริงไหม) ก็อยู่เฉยๆแล้วไม่ได้ ร้อนรนค้นหา แค่บ่นไปเล่นๆ ยังไม่มีวี่แววเลย
สุดท้ายคนที่เข้ามาอ่านขอให้มีความสุขนะ
January 07 รอมีแฟนก่อน เลี้ยงรุ่นแถวกะเสดเส็จก็ไปข้าวสารต่อกับตันรูไปหากิ๊กมัน เจอไอ้โลซะงั้น (เกิดความคิดในหัวผุ้ญ ทำไมผู้ญสวยๆถึงชอบกินเหล้า หรือ เหล้ามันทำให้ผุ้ญสวย)
ก็นั่งกินเบียต่อแปบนึง ก็กลับบ้านตันรู นอนไม่หลับเลยมานั่งคุยกะยาม เส้จตี 4.45ก็ออกมานั่งรถรถเม จะไปต่อขึ้นรถไฟฟ้า ตีห้ารถไฟฟ้ายังไม่เปิด นั่งรถเมก็ได้ ตึงๆสางๆ ถามคนข้างๆว่า สุขุมวิท คันไหน เขาชี้เราก็ขึ้นเรย หลับตาสักพัก ตื่นมา งง อยุ่บนทางที่จะไปบางนาแล้ว จะถึงสุวรรณภูมิแล้ว แล้วพระอาทิตค่อยๆขึ้น เท่มาก หลงทางอย่างโง่ นั่งไปจนจะถึงเซนทรัล บางนา
ในใจคิดจะไปนอนห้อง หนานุ่มดีกว่า แต่นึกขึ้นได้วันอาทิตมันไม่อยุ่หอ เรยนั่งรถเมกลับ มาอ่อนนุช ถึงพอดีเจ็ดโมงเช้าแบบ โทรมมากๆ
ตื่นมาคิดเรื่องเรียนเครียดเลย
วันจัน ต้องทำรายงายวิชา ภูมิศาด เข้าไปแต่เช้คชื่อเหอะ
วันอังคาร จารbob พูดอิ้งเรื่องความรัก ยังไม่ได้หาเลย เย้นต้องไปตึกไรไม่รุ้ ไปอบรมงานคอม
วันพุด สอบศัพรัสเซียต้องท่อง สองบท ติด ร้อยยี่สิบกว่าคำ(รวมคำผันแล้วนะ)
วันพารึหัด นอน
วันสุก เช้าทำรายงานเสดกิจ บ่ายเจอกะอังเดร เฮ้อ
เลี้ยงรุ่งครั้งนี้คนไปไม่เยอะเท่าไหร่สามสิบคนเอง พอๆกะรักบี้ประเพนี นิดนึง เพื่อนก็เลิกกินเหล้ากินเบียไปเยอะเลย รอมีแฟนก่อนจะเลิกบ้าง December 24 คู่ควร ผมเคยคิดว่า ผู้ญที่มีพร้อมทุกอย่างแล้ว ต้องการแค่คนที่รักเขาจริงๆ เข้ากับเขาได้จริงๆ แต่ผมคิดผิด ผู้ญที่มีพร้อมทุกอย่าง ต้องการแค่คนที่
...คู่ควร |
||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
